‘Die Jahreszeiten’ van J. Haydn is een van de meest geliefde oratoria en een aantrekkelijk werk voor een breed concertpubliek. Het heeft een imponerende kracht en is ongewoon boeiend en levendig, juist door de rijkdom en de gevarieerdheid. Iedere luisteraar kan er iets in vinden dat hem aanspreekt.
Voor kenners blijft dit oratorium interessant. Door zijn veelzijdigheid, diepgang en gelaagdheid wordt de betrekking tot het werk voortdurend verdiept en verandert het gezichtspunt bij iedere nieuwe kennismaking.

Kunsthistorisch is het een belangrijk werk waardoor uitvoering ervan betekenis heeft voor het plaatselijke culturele leven in het algemeen en de koorcultuur in het bijzonder.

Deze compositie vormt het eindpunt van Haydn’s artistieke ontwikkeling. Die begon vanuit de baroktraditie, werd steeds gekenmerkt door originaliteit en bijzondere expressiviteit, bracht de Weense klassieke stijl voort en legde de kiem voor de romantiek.
In dit groots opgezette oratorium heeft het talent van Joseph Haydn zich in al zijn veelzijdigheid ontplooid. Het werk ontstond in de grote vocale bloeiperiode aan het eind van zijn leven, waarin hij zijn verheven, sublieme stijl ontwikkelde door de contrapuntische, op Händel geïnspireerde schrijfwijze om te vormen en te verrijken met meesterlijke climaxtechniek. Enerzijds vatte hij in dit werk de hele muzikale erfenis van de 18^e eeuw samen, anderzijds reikte hij vooruit naar de toekomst.
Zijn beeldende kracht, grote expressiviteit en de dramatische klankeffecten van een briljante instrumentatie vormden de voorbereiding van de romantiek. Delen van het werk stonden model voor latere componisten.
Kwalitatief hoort het tot de beste oratoria van alle tijden. ‘Die Jahreszeiten’ werd daarom een van de meest geliefde oratoria en een van de pijlers van het concertleven en de oratoriumcultuur.